Dodenherdenking 4 mei 2020 in Coronatijd

Zaterdag 2 mei 2020 heeft er in Rossum een aangepaste dodenherdenking plaatsgevonden. Met een beperkt aantal mensen (Leden van Stichting Oranje Comité en Scouting Rossum, Anny Masselink en Pastor J. Huisman) zijn de oorlogsslachtoffers in de kerk van Rossum en op de begraafplaats herdacht. Er zijn bloemen geplaatst bij de graven en er is een krans gelegd bij het monument op het kerkplein.

Van het geheel is een film gemaakt die vanaf 4 mei later op de dag te zien is op deze site.

Ook staat er op 4 mei een mooi artikel in de krant. Helaas staat er een storende fout in het artikel: Jan Vos was geen veehouder maar winkelier in Rossum.



Teksten van Dodenherdenking in Rossum op maandag 4 mei 2020

Begroeting:

Tonnie Braakhuis namens het Oranjecomité 

Het jaar waarin we herdenken dat we 75 jaar geleden bevrijd zijn, verloopt heel anders dan dat we ons hadden  voorgesteld.

Het had op 5 mei een groots feest moeten worden, maar helaas kan alles wat gepland was niet doorgaan i.v.m. de corona crisis en de daaruit voortvloeiende beperkende maatregelen.

De avond voorafgaand aan Bevrijdingsdag hebben we elk jaar in Rossum jaarlijks een herdenkingsbijeenkomst voor de oorlogsslachtoffers die op ons kerkhof begraven zijn.

Het Oranjecomité en de werkgroep Dodenherdenking heeft besloten dat juist in dit jubileumjaar de gevallen wel herdacht dienen te worden, zij het in aangepaste vorm.

In tegenstelling tot voorgaande jaren kunnen we u nu niet uitnodigen voor een grootschalig samenkomst. Binnen de toegestane kaders zal er een herdenking  plaatsvinden die opgenomen wordt.

Toelichting op het jaarthema: Verhalen om nooit te vergeten

Pastor J.Huisman

Lieve mensen uit Rossum, Volthe en Lemselo.

Als ik bezig ben met het sterven en begraven van medemensen dan denk ik dikwijls aan de uitspraak: Je bent pas echt dood, als de herinnering aan jou er niet meer is.

De doden van de Tweede Wereldoorlog, die wij deze dag en dit uur gedenken blijven onder ons leven in “Verhalen om nooit te vergeten”.

We  willen onderling  blijven praten over deze mensen, die voor onze vrijheid hun leven hebben gegeven.

Wij willen samen komen bij hun graf met muziek en met bloemen.

En we zeggen  tegen elkaar:  zo’n oorlog, die Holocaust, die discriminatie mag nooit weer gebeuren.


Bert Wolbert neemt ons nu mee naar die mensen, die hier in onze omgeving  voor ons gestorven zijn.

Persoonlijke informatie

over hen die tijdens de oorlog en in de omgeving van Rossum zijn omgekomen en op ons kerkhof zijn begraven.  

Bert Wolbert

Inleiding:

Bert: In het kerkdorp Rossum herdenken wij jaarlijks de 14 oorlogsslachtoffers. Twee van hen zijn inwoners van ons dorp. Als eerste beginnen we met:

  • Jan Johannes Franciscus Vos was caféhouder in Rossum en woonde met zijn vrouw en 6 kinderen nabij de kerk. Hij was actief in het verzet en werd in december 1942 van zijn bed gelicht en via een aantal kampen kwam hij terecht in het concentratiekamp Natzweiler-Struthof in de Vogezen. Hier overleed hij op 22-01-1944.  Jan Vos werd 41 jaar.

Wij herdenken hem jaarlijks op ons kerkhof.

  • Gerard Lansink. Gerard Joseph Johan Lansink, landbouwer op het erve Hilbert in Lemselo, is op 17 april 1945, 14 dagen na de bevrijding, omgekomen bij het opruimen van munitie. Hij was lid van de Burgerbescherming. Gerard is maar 20 jaar geworden.

Op onze begraafplaats ligt ook begraven de volledige bemanning van een Lancaster bommenwerper. Dit vliegtuig stortte neer op 13 mei 1943 op de hoek Haarstraat-Lemselose-schoolweg.  De volgende 7 personen zijn hier op 15 mei 1943 begraven.

  • Francis James Sergeant Howell was als Engelsman in dienst bij de Royal Air Force (de Koninklijke Engelse Luchtmacht) en was de piloot van de bommenwerper. Francis Howell werd maar 22 jaar.
  • William Hiram Flight Sergeant, Bill was zijn roepnaam, Hill was een geboren Canadees en in dienst bij de RCAF (Royal Canadian Air Force) Hij was de navigator en werd 22 jaar.
  • Ernest George Ronald Sergeant Beacham was een Engelsman en in dienst bij de RAF. Hij was aan boord de bommenwerper. Ernest werd maar 21 jaar.
  • Robert William Littlefair. Sergeant Littlefair kwam uit Engeland, was in dienst bij de RAF en was de marconist aan boord van het vliegtuig. Hij werd maar 21 jaar.

Jammer genoeg hebben we van hem geen foto. Daarom laten we zijn grafsteen zien.

  • Leslie Allan Dunmore. Sergeant Dunmore was een geboren Engelsman en in dienst bij de RAF. In het vliegtuig was hij de boordschutter. Leslie Dunmore werd maar 21 jaar.
  • Douglas Seldon Mitchell. Warrant Officer Douglas was een Canadees in dienst bij de RCAF. Hij was ook boordschutter en werd ook maar 21 jaar.
  • Duncan Grey. Sergeant Duncan was Engelsman en in dienst bij de RAF. Hij was de boordwerktuigbouwkundige in de Lancaster bommenwerper.  Duncan Grey werd 22 jaar.  

Op onze begraafplaats ligt ook een deel van de bemanning van een Halifax  bommenwerper begraven. Dit vliegtuig stortte neer op 1e Pinksterdag 13 juni 1943 aan de Loosteresweg in Volthe. Het zijn de volgende 5 personen, die hier op 15 juni 1942 werden begraven.

  • Ellis Ronald Midgley. Flying Officer Midgley was een Engelsman, in dienst bij de RAF. Opgeleid als piloot, bij deze vlucht ingezet als bommenwerper. Ronald Midgley werd 31 jaar.
  • Arthur William Sergeant Stevens was een Engelsman in dienst bij de RAF. Hij was zowel marconist als boordschutter. Arthur Stevens werd maar 21 jaar.
  • Lawrence Melvin Sergeant Hutchins was een Canadees en in dienst bij de RCAF. Hij was aan boord van de Halifax de boordschutter. Lawrence Hutchins werd maar 20 jaar.
  • Arnold Sergeant Roberts was als Engelsman in dienst bij de RAF. Zijn functie was ook boordschutter en hij werd ook maar 20 jaar.
  • Samuel Sergeant Wood was als Engelsman in dienst bij de RAF en was de boordwerktuigkundige van de Halifax bommenwerper. Wood werd 21 jaar.

In deze bommenwerper bevonden zich nog twee bemanningsleden. Sergeant Arthur Trott sprong er eerder uit, maar kwam om het leven en werd begraven op een Britse begraafplaats in Duitsland. De Nieuwzeelander en piloot, sergeant Charles Chambers,  wist er ook uit te springen en overleefde de oorlog. Hij overleed in 2003 en werd 85 jaar. 

Bij de graven een persoonlijk verhaal uit het bevrijdingsjaar 1945

Pastor Huisman

Het komt heel vaak voor dat U en mij wordt gevraagd: Wat is uw geboortedatum? Wanneer ben jij geboren? Ik mag dan altijd zeggen:  25 -9 – 1945.

In september van dit jaar hoop ik dus 75 jaar te worden. Mijn geboortejaar 1945 is het jaar van onze bevrijding. Zoveel jaren hebben we al geen oorlog  meer gehad, terwijl het jaar 1945 voor mijn ouders zeker niet alleen de vreugde van mijn geboorte aan de orde was.

Op vrijdag 13 april 1945, vijf maanden vóór mijn geboorte, is bij een bombardement op hun boerderij het hele huis verbrand. Zijzelf zaten op dat moment in de schuilkelder en zijn daarna met hun vijf kinderen gevlucht naar mijn opa en oma. Op diezelfde dag kwam ook hun bakker Wolbrink door granaatvuur om het leven.

Vier dagen later, 17 april 1945, werd hun omgeving bevrijd.

Terwijl mijn ouders rondom mijn geboorte volop bezig waren met de gevolgen van de oorlog, heb ik 75 jaar lang zelf nooit oorlog meegemaakt. Ik weet alleen, als kind van vijf, dat wij een nieuwe wederopbouwwoning kregen. Samen het land weer opbouwen, dat was de sfeer, waarin ik werd opgevoed.

Het verzet, de moed, de kracht, de offers van mensen in de oorlog willen wij in onze verhalen doorgeven. Doorgeven, zoals je een fakkel doorgeeft.

Vrijheid is kostbaar, kwetsbaar en niet vanzelfsprekend. Dat besef je pas goed wanneer de vrijheid er niet meer is, zoals tijdens de Tweede Wereldoorlog.

4 mei herdenken we de oorlogsslachtoffers, 5 mei vieren we de vrijheid.

Iedereen, ieder jaar opnieuw. Doe mee en draag de fakkel!


Dorpsgenoot

In de woonkamer zit Gèrard

met zicht op de Oranjestroat

in januari honnerd joar wodd’n

de klok slöt tien uur in de moat.

 

Lekker woarm in lui’n stool

boet’n duuster, binn’n is ‘t licht

de oarlogsjoar’n kompt op ‘t netvlies

ok al bint de oag’n dicht.

 

Alles wat toen is gebeurd 

trekt in gedacht’n stil veurbie

angst, spanning, de oamdklok

wanhoop, schrik, de hysterie.

 

Ondanks dat ’t lang is ledd’n

Weet hij juust in diss’n tied

dat vrij wen’n nich vanzulf sprekt

dat wil wie nooit mer, nooit mer kwiet.

 

Ok noe waart ne crisis rond

’n virus stek, zo heel gemeen

In ’n oarlog was de vijand zichtbaar

diss’n zöt helemoal geneen.

 

Teag’n uur of elf, het is mooi west

hij döt de lamp oet in de gang,

Met dat hij de trap oplöp, bedenkt hé

“75 joar vrij is geels nich lang.”

 

Vördat hij de gedien’n dicht döt

zeg Gérard teag’n de volle moan

“Loa’w den één minuut stilte

absoluut nooit ouwersloan.”

Peter Weusthof 4 mei 2020


EÉN MINURR STILTE


The last Post

Muziek: Henk Roesthuis en Pedro Eidhof

Kranslegging op het Kerkplein

Ties en Sieb Mollink

Dankbaar en herdenken

Kelsey en Jurre Ensink


Elk jaar komen we in de vooravond van 4 mei met velen hier samen.

Dit jaar staan wij hier namens velen om de mensen te eren de helden die wij alleen maar kennen uit verhalen.

Voor die mensen zijn we hier die hun leven gaven voor een vrede die ze zelf niet hebben  kunnen meemaken.

Zij vielen voor wat wij onze vrede noemen een groot geschenk om al 75 jaar in vrede te kunnen leven.

Omdat het de vrede is van de bevrijders zijn wij hen het meest dankbaar en zijn wij hier samen om te gedenken eens per jaar op 4 mei ’s avonds.

Leggen wij bloemen bij dit eenvoudige monument veelzeggend en in vrijheid en met een nog grotere waardering nu we door ‘corona’ enigszins beperkt zijn beseffen we des te meer wat leven in vrede en vrijheid betekent.

Anny Masselink


Gebed bij het monument:

Pastor Huisman

Heer onze God, op deze dag herdenken wij onze doden, mensen uit onze omgeving, mensen van ver weg, vooral jonge mensen met nog een heel leven voor zich, de miljoenen die ten onder gingen tijdens de Tweede wereldoorlog en erna, mensen als wij, met idealen en verwachtingen, dromend van vrede, vrijheid en geluk.

Heer, geef dat wij door hen geïnspireerd worden om ons  zelf in te zetten voor vrede en vrijheid in onze omgeving en in de wereld in het groot en om te blijven strijden tegen onrecht en onderdrukking. Amen.

Dankwoord:

Tonnie Braakhuis

Gerhard Golbach, een bevlogen vrijwilliger

Vrijdag 24 april bereikte ons het droevige bericht dat Gerhard Golbach op  68 jarige leeftijd is overleden aan de Twelweg 5 te Rossum. 

Gerhard heeft zich ruim 20 jaar ingezet voor de geloofs-gemeenschap Rossum. Hij begon als lid van het kerkbestuur van de Plechelmus parochie Rossum en daarna als lid van de locatieraad van de geloofsgemeenschap Rossum.

Gerhard was vele jaren het aanspreekpunt voor alles op en rond het kerkhof. Tevens was hij de spil in de onderhoudsploeg en konden parochianen hem 24 uur per dag bellen indien men een vraag had over aangelegenheden betreffende het kerkhof. Daarnaast was hij lid van de groep van 70 (Aktie Kerkbijdrage) en was Gerhard collectant. Ook heeft hij zich jarenlang ingezet voor de werkzaamheden van het beheershuis van het kerkgebouw.

Gerhard was zeer betrokken bij de dorpsgemeenschap en eenieder kon op hem een beroep doen. Hij was plichtsgetrouw en zeer rechtvaardig.

We wensen zijn vrouw Lidy,  Hans en Emelien sterkte toe in deze moeilijke tijd.

Locatieraad en Pastoraatsgroep Rossum

Restauratie kerk

Weekend ter nagedachtenis aan Pastor M. Zeinstra AA

VOORAANKONDIGING

Weekend ter nagedachtenis aan Pastor M.Zeinstra AA

Het is herfst en we zijn aan de maand november begonnen.

Daarmee ook de dagen van herdenken; Allerheiligen en Allerzielen. Ieder van ons staat in deze tijd op eigen wijze stil bij een dierbaar mens, van wie men dit jaar of reeds eerder afscheid heeft moeten nemen.

In de parochie van de H. Plechelmus en in de afzonderlijke Geloofsgemeenschappen staan wij dit jaar ook stil bij het overlijden van pastor Zeinstra in juni van dit jaar.

Dat zijn gezondheid en vitaliteit achteruit ging was al enige tijd zichtbaar, maar toch kwam zijn overlijden voor velen nog onverwacht. Omdat pastor Zeinstra in onze hele parochie en in het dorp Rossum een bijzondere plaats heeft ingenomen, willen wij hem op een bijzondere wijze gedenken tijdens de weekendviering van Christus Koning op zondagmorgen 24 november om 9.30 uur.

Op die dag is het precies 20 jaar geleden dat pastor Zeinstra is geïnstalleerd als pastoor van Rossum.

In Kulturhus de CoCeR zal een expositie worden ingericht die vanaf vrijdag 22 november tot en met zondag 24 november te bezoeken is. 

Kleine hebbedingetjes als aandenken, boeken, kerstgroepen  en andere spullen uit de nalatenschap van Pastor Zeinstra zijn te koop. De opbrengst is bestemd voor de missiepost van pastor Zeinstra in Kyondo.

Locatieraad en Pastoraatsgroep Geloofsgemeenschap Rossum

Zondag 29 september 2019 Oogstdankdag in Rossum

Zondag 29 september 2019 vieren we oogstdankdag 2019. We beginnen met om 9:30 uur met een viering in de kerk waarbij onze vrijwilligers voor gaan.

Op het Priesterkoor in de kerk en buiten bij de ingang is te zien wat het seizoen ons weer aan oogst heeft gebracht.

Na afloop van de viering is er koffie op het Kerkplein met iets erbij. Bij slecht weer drinken we binnen koffie.