De nieuwe wereld

Overweging kerkdienst 20 en 21 mei 2017 in Rossum

De nieuwe wereld.

Lezenaar in RossumIn de lezingen van vandaag roept God alle gelovigen (Christenen, Joden en Moslims) op om haat los te laten en als broeders samen te leven. En Jezus daagt ons uit door m.o.m. in negatieve zin over de wereld te spreken. Volgens hem is de wereld niet in staat om Hem* te zien, en om de H. Geest te ontvangen. Volgens het evangelie zei hij  “De Geest van de waarheid, die de wereld niet kan ontvangen, omdat ze Hem niet kan zien en Hem dus niet herkent”

Deze uitdrukkingen van Jezus over de wereld klinken op z’n minst verwonderlijk, en we zouden Jezus hierover willen navragen hoe Hij dat bedoeld heeft? Is/was de wereld dan zo slecht en onbekwaam in zijn ogen? Dit is dan n.l. niet de Blijde Boodschap waarover vaak gesproken wordt?

Is het niet juist deze wereld die wij, als Christen, moeten omvormen in Jezus’ Geest? Met tevens de vraag hoe we dat moeten doen? Want blijkbaar vormden alleen de leerlingen van Jezus een uitzondering. Zij hadden Jezus goed leren kennen, zij onderhielden zijn geboden en bleven Hem volgen. Jezus bad voor hen om zijn werk voort te zetten.

Opvallend in het evangelie is dus de tegenstelling tussen wat we de tijd voor Christus ‘de oude wereld’ kunnen noemen en ‘de wereld van zijn leerlingen’ en de nieuwe wereld. Een wereld van verschil De eerste wereld is gekenmerkt door een zekere geslotenheid voor het Goddelijke, terwijl de nieuwe wereld, na het leven van Christus op aarde, meer openheid heeft gebracht.

Tegenstelling zijn van alle tijden. Altijd zullen er mensen zijn die wèl in God geloven en anderen die aan God in hun leven geen plaats geven. Er dient ’n zekere bereidheid zijn om je af te stemmen op het evangelie en om de antenne van je leven te richten op ‘n verbondenheid met het Goddelijke.

Die keuze is aan ieder van ons. Door welke geest laten wij ons leiden? Niemand wordt door God verplicht om in hem te geloven. Hij nodigt ons in alle vrijheid uit, om zelf te kiezen: voor die ‘oude wereld’ van macht en bezit, of voor ‘n ‘nieuwe wereld’ van solidariteit en rechtvaardigheid?

Hoe kunnen we de nieuwe wereld van de Geest op het spoor komen? Is er enkel een goede of een slechte kant of ligt het genuanceerder?

Wanneer er een scheiding gemaakt wordt tussen werelden en groepen mensen, volgt al vlug de gedachte: ‘God dank, wij staan toch aan de juiste kant, wij zijn de goeden en die anderen… die kunnen we beter mijden …of vul zelf maar in…. 

Jezus volgde niet de grenzen zoals wij mensen die bepalen, of iemand erbij hoort. Het is ook nog de vraag tot welke wereld wij zelf behoren. Behoren we tot de wereld van de nieuwe Geest? Zitten wij wel op het goede spoor? Zijn wij wel gegrepen door de Christelijke Geest, of blijven we hangen in burgerlijke middelmatigheid?

Loopt die grens tussen twee werelden ook niet door onszelf heen? (Een christen staat in de wereld, maar is niet van deze wereld.) Wij zijn mensen van deze wereld en tegelijk willen wij Christen zijn. Kunnen we politiek en economie bedrijven met de waarden die ons vanuit het evangelie worden aangereikt? Kan ik mijn vijanden beminnen? Het is makkelijk gezegd dan gedaan.

Onze maatschappij vraagt om te presteren, te concurreren, carrière te maken en eerst aan onszelf te denken, terwijl ons Christelijk geloof ons uitnodigt om voorrang te geven aan de ander en om nederig en dienstbaar te zijn.

Er zijn tegenwoordig zoveel momenten waarop cultuur en christendom met elkaar botst. Denk maar aan de huidige kabinetsformatie. Partijen staan op wezenlijke punten m.b.t. tot ‘het leven’ lijnrecht tegenover elkaar. Er is inderdaad een spanningsveld, tussen onze Westerse wereldcultuur en het Christendom. ’n Spanning die eerder toeneemt dan afneemt. Mogen we nog uitkomen voor ons geloof?

Dit is een uitdaging voor de toekomst… of geloof nog samengaat met de moderne maatschappij? Dat is voor christenen en andere geestelijke stromingen ’n groot vraagstuk.

Moeten we onze Christelijke eigenheid benadrukken en de wereldcultuur aanpassen aan ons geloof? Of…. moeten we ons geloof aanpassen aan de moderne verworvenheden van deze wereld en de kerk bij de tijd brengen. (zoals Johannes XXIII voorstelde op het concilie?) Telkens weer dient geloof vorm krijgen in onze eigen tijd en cultuur en telkens weer kunnen wij mensen die keuze maken.

De nieuw Geest van Pinksteren kan ons daarbij helpen. De Blijde Boodschap nodigt ons daartoe uit, om open te staan voor de tekenen van deze tijd, die allemaal op ons pad komen en om deze te koppelen aan dat waar onze wereld/aarde om vraagt. Da’s niet eenvoudig.

Als we teveel bij het oude blijven, verstarren we en belanden we in fundamentalisme. Als we ons teveel aanpassen, verliezen we onze eigenheid waardoor belangrijke waarden verloren kunnen gaan. Ook hierin zal dus het evenwicht gevonden dienen te worden.

Daarom worden we in de eerste plaats opgeroepen om Jezus voorbeeld te volgen, zijn geboden te onderhouden, dan zal Hij ons de Geest van de waarheid zenden.

Laten we trouw zijn aan ons geloof, blijven bidden om steeds de juiste keuzes te maken om steeds een zegen voor anderen te zijn. Dan is er hoop!

Voorganger: Anny Masselink